Την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2025 απολαύσαμε στη φιλόξενη αίθουσα του Κινηματογράφου CINEVILLE των Victoria Cinemas την αγαπημένη μας ελληνική ταινία του Τάσου Μπουλμέτη, «Πολίτικη Κουζίνα». Πλήθος κόσμου από την πόλη μας απόλαυσε την παρουσίαση των μαθητών και έμαθε τον τρόπο με τον οποίο εργάστηκαν, εμβαθύνοντας στο πολιτικό παρασκήνιο της ταινίας και μαθαίνοντας τι σήμαινε «πογκρόμ» και τι «απέλαση», όχι σαν άγνωστες λέξεις αλλά σαν βιωμένη πληγή του Ελληνισμού της Πόλης.
Ολοκληρώνοντας αυτόν τον αφιερωματικό κύκλο γύρω από τα 70 χρόνια από τη μαύρη επέτειο των Σεπτεμβριανών, ο Όμιλος «CINEμάθεια», σε μια δημιουργική σύμπραξη με τον Όμιλο «Τα 10 μεγαλύτερα μυστήρια της ανθρωπότητας», κάλεσε σε διαδικτυακή συνέντευξη τον σκηνοθέτη Τάσο Μπουλμέτη, στις 26 Νοεμβρίου 2025 -μετά το πέρας των υποχρεωτικών μαθημάτων- ο οποίος τίμησε το σχολείο μας απαντώντας σε ποικίλες ερωτήσεις των μαθητών μας.
Σε μια συζήτηση γεμάτη ευαισθησία και προβληματισμό, ο σκηνοθέτης μάς εξομολογήθηκε τα σημεία όπου η ταινία φωτογράφιζε προσωπικά βιώματα και το πόσο πολιτική είναι, εντέλει, η κουζίνα του. Με διακριτικότητα δεν αφήνει τίποτα ασχολίαστο μέσα στην ταινία, ακόμα κι όταν μιλάει για έρωτα και μπαχαρικά. Ο παππούς, η απέλαση της οικογένειάς του όταν ο ίδιος ήταν 7 ετών, ο ρατσισμός που συνάντησε στην Αθήνα, η νοσταλγία που τρέφει ακόμα για τον γενέθλιο τόπο του. «Όχι, δεν θα άλλαζα τίποτε στην ταινία σήμερα», μας δήλωσε με ειλικρίνεια, διότι η ταινία αυτή κλείνει μέσα της έντονα προσωπικές αναμνήσεις αλλά και τη συλλογική μνήμη όλων των απόδημων Ελλήνων.
Κι όχι μόνο. Μαθητής μας από τη Βόρεια Ήπειρο, μετά από αυτήν την συνέντευξη, κατέθεσε με παράπονο τα ίδια βιώματα: το διωγμό στον γενέθλιο τόπο του και τον ρατσισμό εδώ στην Ελλάδα. Τίποτε δεν έχει αλλάξει, λοιπόν;
Η ταινία έγινε για τους μαθητές μας καθρέφτης των απωθημένων της ιστορικής μας μνήμη, την οποία πρέπει να ακονίσουμε ακόμα περισσότερο…
Ευχαριστούμε τον σκηνοθέτη Τάσο Μπουλμέτη που από την αρχή μέχρι το τέλος τίμησε και υποστήριξε τη δράση μας. Η συζήτηση μαζί του ήταν ο εποικοδομητικός επίλογος στην προβολή μας και το έναυσμα να καλλιεργήσουμε μια υπέροχη συζήτηση με τους μαθητές μας. Με ουσία και ενσυναίσθηση.



Συγκίνηση και απολογισμός για το Μαθητικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου που διεξήγαγε για πρώτη φορά σε ολόκληρη την Ελλάδα το 2ο Πρότυπο Γυμνάσιο Τρίπολης! Φανερά συγκινημένοι οι υπεύθυνοι καθηγητές και η Διευθύντρια του Σχολείου έβαλαν στόχο του χρόνου το Φεστιβάλ να εμπλουτιστεί με νέες ταινίες και να ανανεώσει τους στόχους του για την πολιτιστική συνεισφορά του Σχολείου στην τοπική κοινωνία.
Έμαθαν, τέλος, να συντάσσουν Δελτία Τύπου, να συντάσσουν άρθρα τα οποία απολάμβαναν δημοσιευμένα, να φτιάχνουν αφίσες τις οποίες και αναρτούσαν ηλεκτρονικά και έντυπα. Έμαθαν να διεκδικούν με ευγένεια δικαιώματα προβολής και να αποστέλλουν ευχαριστήριες επιστολές προς τα Ξένα Ινστιτούτα ή τους σκηνοθέτες που μας χάριζαν τα δικαιώματα προβολής. Κάθε μήνα φορούσαν τις μπλούζες με το λογότυπο του Φεστιβάλ και γίνονταν μια κοινότητα με κοινούς στόχους και ανησυχίες: η πρωτοβουλία αυτή να βρει επιτέλους το κοινό της: όλους εσάς.
εξασφαλίστηκαν ευγενικά από το Γερμανικό Ινστιτούτο. Μια ταινία που δίνει έμπνευση πώς μπορούν οι μαθητές να αλλάξουν το προφίλ της μικρής μας πόλης και τελικά να διεκδικήσουν τη δύναμη της φωνής τους για να αλλάξουν την κοινωνία μας, έτσι όπως την ονειρεύονται. Μια υπέροχη ταινία με πολύ ποδόσφαιρο, μεγάλη ευαισθησία και πολλή αισιοδοξία!